Zagonetne moći: Kako je Gete u snu pisao pjesme i rješavao mnoge naučne probleme

Johan Volfgang fon Gete, veliki njemački pjesnik, naučnik i filozof, izvještava nas da je u snu riješio mnoge naučne probleme i napisao pjesme. Francuski kompozitor Sari Nodje je komponovao kompoziciju “Lidija” u snu. Semjuel Tejlor Koleridž odsanjao je čitavu poemu “Kubla Kan” i jednostavno je prepisao sljedećeg jutra

Jedan od najvećih eksperata iz oblasti parapsihologije Susan Blackmore, smatra da je za ovaj fenomen odgovoran perceptivni ili čulni poremećaj mozga. Ona smatra da čovjek ne koristi više od 3 – 4 procenta svoga mozga, što bi značilo da je preostali dio rezerviran za paranormalne moći. Misli da su principi funkcioniranja i mogućnosti ljudskog mozga definirani i jasni i da ne postoje “misteriozni” dijelovi u kojima se kriju naše paranormalne moći.

Jedna od slabijih tačaka parapsihologije jeste nepredvidljivost fenomena. Početkom sedamdesetih, CIA je pokrenula tajni program za angažovanje senzitiva u špijunaži. Godine 1995. angažirani su parapsiholog Jessica Utts i psiholog Ray Hyman da ocijene rezultate. Ako je vjerovati zvaničnim izvještajima, zaključeno je da su informacije bile nejasne i dvosmislene. Po mnogima potpuno beskorisne!

Ali sve to može biti i priča za javnost, iza koje se kriju ultratajni projekti za koje se zna da postoje i na Zapadu i na Istoku. Godine 1990. japanski elektronski kolos Sony započeo je s projektom za provjeru da li psihički fenomeni mogu imati neku upotrebnu vrijednost.

Program je, navodno, poslije dvije godine obustavljen, jer se nije odmaklo ni korak od početka! No, pouzdano se zna, da učenjaci, među njima i oni najugledniji, već godinama eksperimentiraju istražujući parapsihološke fenomene, a rezultati njihovih saznanja drže se, kažu, u strogoj tajnosti…

Poruke iz drugog svijeta

Mnogi veliki umjetnici i mislioci kažu da im inspiracija dolazi iznenada potpuno uobličena. Šta je izvor ovih unutarnjih poriva i koliko doprinose stvaranju genija?
Snovi mogu otkriti ne samo budućnost, već izgleda i očite istine o današnjem svijetu.

Mnoge današnje inovacije su se pojavile u snovima. Jedna od najpoznatijih imala je revolucionarni učinak na razvoj hemije. Godine 1863. mladi i daroviti njemački naučnik August Kekule, pisao je drugi tom rasprave o hemiji u kome se bavio problemom hemijske strukture aromatskih jedinjenja. To su supstance jakog mirisa koje su sadržavale vodonik i ugljik, a dobivane su iz ugljenog katrana. Najmanji djelić svakog jedinjenja zove se molekul: to je skup atoma, koji se može predstaviti vezan hemijskim “kukama”, koje se zovu valentne veze. Sve te “kuke” su međusobno povezane i nijedna ne ostaje slobodna. Svaki tip atoma ima utvrđen broj valentnih veza. Ugljik ih, naprimjer, ima četiri.

Kekule je pokazao kako ugljikovi atomi mogu formirati lance koji čine “kičmu” složenih molekula. On je raščistio neke nedoumice, pokazavši da se atomi mogu vezivati duplim ili čak dvostrukim vezama. Struktura jedne molekule se često mogla objasniti povezivanjem valentnih veza atoma od kojih je sastavljen. Ali, nikakva količina dovitljivosti ne bi mogla formirati lanac od šest atoma ugljika sa šest atoma vodika od kojih svaki ima samo jednu valentnu vezu, a zna se da je to sastav benzola, najjednostavnijeg od aromatskih spojeva.

To rješenje Kekuleu je došlo kada je bio u polusnu. Ugledao je molekul benzola kao neku zmiju koja se savila u krug i progutala vlastiti rep. Kekule se probudio i shvatio da se problem strukture benzola može riješiti ako šest atoma ugljika obrazuju prsten, sa pridodatim atomima vodika. Jedno ogromno područje – hemija prstenastih sastojaka se otvorilo pred njim i postalo osnovom uspješne njemačke industrije boja.

Eksperiment u snu

Još jedan naučni prodor vodi porijeklo iz sna njemačkog fiziologa Ota Levija 1921. On je izučavao prenos signala duž nerava životinja. Gotovo 20 godina ranije, Levi je razmišljao da su hemijski procesi usko povezani sa mehanizmom transmisije nervnih signala, ali je s tom idejom učinjen mali napredak. Inspiracija je Leviju došla u snu:

– Noć uoči Uskrsa (1921) probudio sam se, upalio svjetlo i našvrljao nekoliko zabilježaka. Onda sam ponovo zaspao. U 6 sati sljedećeg jutra palo mi je na pamet da sam tokom noći zapisao nešto jako važno, ali nisam bio u stanju da dešifrujem to što sam napisao. Sljedeće noći u tri sata, ta ideja mi se vratila. Bio je to plan eksperimenta da se odredi da li je hipoteza o hemijskoj transmisiji nervnih nadražaja koju sam izrekao prije 17 godina bila tačna. Smjesta sam ustao, otišao u laboratoriju i izveo jednostavan eksperiment na srcu žabe. Ti rezultati postali su osnov teorije o hemijskoj transmisiji nervnih impulsa…

Levijevi eksperimenti bacili su novo svjetlo na način na koji se električni signali prenose nervima i izazivaju reakcije u mišićima – što će reći kako mozak kontroliše tijelo. Iz svog eksperimenta Levi je zaključio da kod žaba nervi ne stimulišu srce direktno; oslobađaju se specifične hemijske supstance na krajevima nerava koje modificiraju rad srca. Za svoje djelo o hemijskoj transmisiji nervnih impulsa, Levi je podijelio Nobelovu nagradu sa ser Henri Dejlom 1936. godine.

Johan Volfgang fon Gete, veliki njemački pjesnik, naučnik i filozof, izvještava nas da je u snu riješio mnoge naučne probleme i napisao pjesme. Francuski kompozitor Sari Nodje je komponovao kompoziciju “Lidija” u snu. Semjuel Tejlor Koleridž odsanjao je čitavu poemu “Kubla Kan” i jednostavno je prepisao sljedećeg jutra. Međutim, kad ga je u “prepisivanju” prekinuo neki posjetilac, kraj poeme mu je nestao iz sjećanja.

 

Komentari

komentara