Uši mijenjaju oblik, veličinu i odaju karakter čovjeka!

Bez obzira da li je veliko, malo, klempavo, ili mesnato, ljudsko uho predstavlja jedno od najosjetljivijih ograna iz čije funkcije stoji izutetno komplikovana anatomska građa. Što više starimo, ušne školjke se mijenjaju, čini nam se kao da rastu, što je uzrokovano procesima koji se odvijaju u organizmu. A šta se tačno dešava starenjem?

– Najjednostavnije rečeno, organizam nam gubi vodu i zbog toga najviše ispaštaju tkz., meka tkiva. Koža i hrskavo tkivo se opuštaju i to djeluje kao da nam uši i nos rastu. Naravno, iza svega stoje geni, koji određuju nasljedne osobine o funkcionisanju organizma. Hormoni predstavljaju niži i podređeni nivo regulacije rada i rasta organizma. Tostesteron utiče na gubitak kose i na rast dlake na netipičnim mjestima poput ušne školjke.- objašnjavaju stručnjaci.

Embriološki zametak ušnih školjki pojavljuje se već početkom drugog mjeseca fetalnog razvoja. U trećoj godini dostižu oko 85% konačne veličine, a od sedme godine mogu da se rade korekcije. Uho je jedan od ljudskih najsloženijih organa i smatra se da može da razlikuje više od 400.000 različitih zvukova.

Uho je čovjekov rudimentiran organ, jer ljudi koji su nesretnim slučajem izgubili jednu ušnu školjku, podjednako čuju na oba uha, tako da uši praktično imaju samo estetsku funkciju. Inače, prije nekoliko decenija su se vodile rasprave i istraživanja o tome da li oblik i položaj ušiju utiče na čovjekov odnos prema muzici, i da li se može odrediti njegov karakter, tako da se vjerovalo da klempavost otkriva opreznog i sumnjičavog čovjeka.

Prosječna dužina ušiju kod muškaraca je 66mm, a žene 62mm. Širina muškog uha je 40mm, a ženskog 36mm. Prosječna dužina ušiju muškaraca starijih od 60 godina je 70mm.

Bez obzira o kojoj vrsti uha se radilo, ovaj organ ima zaista nevjerovatne karakteristike i sposobnosti. Ljudsko uho može bez problema da registruje zvučne talase frekvencije od 16 do 20.000 herca. Starenjem organizma, brojni faktori poput buke, traume, raznih lijekova, utiču da se ovaj raspon znatno smanji  i tada obično iznosi od 50 do 10.000 herca. Neke životinje poput slona mogu da registruju dublje frekvencije, lil frekvencije u infrazvuku. Neke druge, poput slijepog miša i delfina su sposobne da registruju znatno više frekvencije nego čovjek, ili frekvencije u ultrazvuku.

Komentari

komentara