U posjeti manastiru Dajbabe u Crnoj Gori: Jedinstven manastir sakriven u pećini!

Naše podneblje je prepuno velikih svetinja, većina svetinja su celibne, što znači da odlaskom u njih budete iscijeljeni. Mnogo je i onih svetinja – manastire u kojima se nalaze netrulešna tijela svetih ljudi, koji su nekada hodali istim našim putevima.Iz broja u broj pokušavamo da vam predstavimo upravo te svetinje. Jedan od njih je i manastir Dajbabe koji se nalazi u Crnoj Gori.

Dajbabe je jedinstven pravoslavni manastir koji se nalazi skriven u pećini.Dajbabe je pravoslavni manastir posvećen Uspenju Bogorodice i nalazi se nedaleko od Podgorice u blizini sela po kojem je dobio ime. Osnovan je 1897. godine i kao prostor za crkvu je korišten prirodni oblik pećine. Kasnije je pećina proširivana, da bi se dobio oblik osnove crkve, sa pomoćnim kapelama.

Jedini vidljiv dio crkve je izvan pećine i to je prostrani ulazni trem sa dva zvonika. Unutrašnjost manastira je oslikao njen ktitor kaluđer Simeon Popović prilagođavajući scene prirodnom obliku stijena i na njegovom uređenju je radio sve do svoje smrti 1941. godine.

Nedaleko od Podgorice, na putu prema Baru nalazi se ova velika svetinja. U svetinji nalazi se netruležno – celibno tijelo Dajbabskog svetitelja gdje su mnogi poronašli spasenje ali i iscjeljenje.
Ovaj manastir na prvi pogled djeluje kao da je malo zapostavljen u odnosu na druge ali ipak skromnost ovog manastira i monaha je upravo to što oni žele.
U sam manastir ulazi se na mala vrata, upravo zbog toga svako se mora malo sagnuti. Ovako nizak ulaz urađen je sa namjerom da bi posjetioci tj. hodočasnici odali poštovanje prilikom ulaska.

Unutrašnjost manastira je oslikana, odnosno ikonopisana i specifična je po tome što je unutrašnjost manastira u obliku časnog krsta. Sam osjećaj i doživljaj je sam po sebi fascinantan.
Priča o manastiru nastaje ovako. Dok je dijete čobanče čuvalo ovce u brdima pojavio mu se sam svetitelj i rekao da se u blizini nalazi stara crkva i njegovo tijelo. Svetitelj ga je odveo do mjesta i pokazao tačno gdje se crkva nalazi.

Tada je rekao da se crkva iskopa i da se njegove mošti pronađu.

Dječak je odmah otrčao u manastir Ostrog i rekao šta se upravo dogodilo. Nisu mu povjerovali ali par nedjelja kasnije monah Simeon – kasnije je i sam postao svetitelj – usnuo istog svetitelja koji ga je prekorio što nisu povjerovali djetetu.

Ujutru je monah saopštio bratiji i otišli su na mjesto gdje ih je dječak odveo. Poslije kratkotrajnog iskopavanja naišli su na sam krov manastira.
Simeon dajbabski rođen je 1854 godine na Cetinju a zamonašio se kada je napunio 33 godine. Prorekao je da njegovom narodu u budućnosti prestoji mnogo mučenja i stradanja ali je i Drugi svjetski rat prorekao takođe. Sveti Simeon predao je dušu Gospodu prvog.. aprila 1941. godine.Mošti Svetog Simeona su netruležne i celibne, njegovo tijelo izliječilo je na hiljade posjetilaca ma koje vjere bili.
Njegove netruležne mošti se i danas nalaze u tom manastiru.

Zoran Petrović

Komentari

komentara

error: Content is protected !!