Sve je više dokaza da su postojali politički motivi za ubistvo Džona Lenona: UBITI PTICU RUGALICU

I ratna politika SAD u vremenu Buša, zatim Klintona, pa opet Buša imala bi u Lenonu žestokog protivnika. Kako bi Lenon, da je živ, reagovao na agresiju na Libiju, Jugoslaviju, Afganistan, Irak…? Da li bi držao antiratne koncerte, pozivao desetine miliona svojih obožavalaca širom svijeta na proteste? Nema sumnje da bi

Osmog decembra prije 29 godina ubijen je legendarni rok muzičar Džon Lenon. Nekadašnji član “Bitlsa”. Navodno po njegovoj želji, odmah je kremiran i sahranjen – nigdje, odnosno, svuda gdje je rasut njegov pepeo – Groba nema, pa obožavaoci iz čitavog svijeta, kojih Lenon i danas ima nekoliko miliona ne mogu da ga pohode.

Ipak od, 1980, jedno mjesto sigurno posjećuju svakog 8. decembra, a to je mjesto ubistva preko puta Central parka u Njujorku, ispred zgrade “Dakota”. Zvanično Lenona je ubio sumanuti Amerikanac, Mark Dejvid Čapman, koji je uobrazio da je on pravi Lenon i kome je neki glas u glavi rekao da ubije lažnog Lenona. U Intervjuu koji je dao prije 11 godina poslije ubistva, a koji je emitovan tek na 25-godišnjicu ubistva, Čapman govori da je ubistvo Lenona bila njegova životna misija:

  • Obuzelo me je izuzetno osjećanje kad se njegov automobil zaustavio. U tom trenutku u glavi sam začuo glas koji mi je rekao ”uradi to”. Kad je prošao pored mene, izvadio sam pištolj, uperio u njega i povukao obarač pet puta.

Novinarske sumnje

Zvanična istraga o tome šta se stvarno dogodilo, nikada nije vođena! Suđenja i vještačenja, kao ni rekonstrukcije ubistva, nikada nije bilo. Zašto? Zato što je ubica, Mark Čapman, odmah priznao da je on to počinio. Nekoliko nezavisnih novinara, vodilo je sopstvene istrage. Oni iza kojih je stajao moćan izdavač potvrdilo je da je ubica Čapman, dok su oni slabiji, ali finansijski nezavisniji, otkrili nešto drugo.

Novinar istraživač Salvador Astucija napisao je knjigu “Ponovna rekonstrukcija Lenonovog ubistva”. Prvo sa čim se Astucija suočio bila je nemogućnost da dođe do Lenonovog obdukcijskog nalaza, koji bi trebalo da bude javan. Njegov kolega Fenton Bresler, novinar istraživač iz Velike Britanije koji je 1989. objavio knjigu “Ko je ubio Džona Lenona?”, bez problema je dobio ovaj nalaz. Naknadno je ipak i Astucija došao do saznanja o izvršenoj obdukciji i utvrdio da je, po ovom nalazu, Lenon pogođen u lijevu stranu, u rame i leđa.

Zapisnik njujorške policije Astucija je dobio bez problema, ali je otkrio da je on začuđujuće površan. U njemu nema preciznog opisa događaja, gdje je ko od aktera stajao. Nema izjava svjedoka. Zapisnik sadrži samo podatke da je žrtva Lenon, da je ubica Čapman i da su kod istog u džepu nađeni 2.201 dolar i pištolj kalibra 38.

Astucije nije mogao da dobije ni lične bilješke policajaca koji su prvi stigli na mjesto zločina.

Da Čapman nije priznao ubistvo, već da ga je negirao, pitanje je kako bi se na suđenju iznosili dokazi sa ovakvim zapisnikom. Drugi navedeni očevidac, koji je pred tv – kamerama odmah dao izjavu o ubistvu, bio je Šon Strab. On se nalazio jedan blok udaljen od “Dakote” kad je čuo pucnjavu i odmah potrčao za policijskim automobilom. Astucija pronalazi neobične detalje vezane za ovog svjedoka. Strab je veoma utjecajan profesionalni aktivista nekoliko udruženja za prava homoseksualaca, najutjecajniji u Njujorku i u čitavoj Pensilvaniji. Bio je vlasnik i urednik nekoliko veoma utjecajnih gej – magazina.

Eskadroni smrti

Strab je u jednom magazinu za novac odao imena ljudi koje je poznavao i koji su bili HIV pozitivni. Astucija smatra da je prihvatanjem da svjedoči u ovom slučaju, Strab dobio od FBI garanciju da neće biti sudski gonjen. Čapman je, međutim, na saslušanju izjavio da je Lenona ubio, ali ne i da je zvao. To bi moglo značiti da se Lenon nije ni okretao i da je na njega pucao neko drugi ko je stajao sa njegove lijeve strane. A to je bio vratar. Ko je vratar, inače glavni svjedok ubistva?

Ime čuvara na kapiji bilo je Hoze Perdomo. Ovo ime nije značilo ništa sve dok, ne tako davno, neki od novinara koji prate aktivnosti CIA nisu došli do neobičnih saznanja…

Nakon terorističkog napada na Njujork 21. septembra 2001. predsjednik Buš je ustanovio novu državnu funkciju. To je specijalni šef Nacionalnog servisa za prikrivene operacije. Njegovo ime neće biti javno, ali se zna da mu je nadimak Hoze. On će koordinirati sve prikrivene špijunske operacije CIA, FBI, Ministarstva odbrane i drugih operativnih agencija. Jedno ime iz koga je mogao da nastane i taj nadimak “Hoze” je Joakin Sanjenis Perdomo. On je bio izbjeglica sa Kube i protivnik Fidela Kastra. Regrutovan je od strane CIA i treniren kao profesionalni ubica. U svakom slučaju Hoze Joakin Sanjenis Perdomo bio je obučeni profesionalni ubica. Čovjek baš sa imenom Hoze Perdomo bio je 8. decembra 1980, u vrijeme ubistva Lenona, čuvar na kapiji “Dakote” On je stajao sa lijeve strane od Lenona. Hoze Perdomo, vratar, po sopstvenoj izjavi je prije ubistva sa Čapmanom razgovarao o invaaziji na Zaliv svinja i o ubistvu Kenedija. Zapravo sve što se zna o ubistvu Lenona policiji je ispričao Perdomo.

Ali ko je Mark Čapman, čovjek o kome ne postoji nigdje zvanična bilješka da je bio neuračunljiv niti je igdje zaveden kao psihijatrijski slučaj?

Čapman je 1976. počeo da radi u jednom izbjegličkom kampu za Latinoamerikance koji je vodila evangelistička dobrotvorna organizacija “World Vision”. Ovi kampovi nisu bili samo utočište za izbjeglice iz Latinske Amerike, već specifična mjesta gdje su se regrutovali plaćenici za razne operacije pod patronatom CIA. U njima su regrutovani “eskadroni smrti” koji će kasnije djelovati u Salvadoru. Vjeruje se da su mnogi, koji su regrutovani baš u ovom kampu, počinili veliki broj ubistava širom svijeta.

Osam godina nakon Lenonovog ubistva, detektiv Njujorške policije Artut Okonor, koji je te noći bio ispred “Dakote”, sjetio se da mu je tada Čapman izgledao, veoma čudno, kao da je programiran.

Politički Vudstok

Da li su se 8 decembra prije 28 godine ispred “Dakote” našli čovjek “ispranog mozga” koji je umislio da je pucao u Lenona i trenirani ubica, koji je stvarno odradio posao?

Salvador Astucija opisuje da je FBI bio veoma zabrinut zbog ogromnog uticaja koji su u to vrijeme rok muzičari imali na američku omladinu. Posebno kad su se plasirali antiratne poruke. Na koncertu “Bitlsa” na Ši – stadionu avgusta 1965. bilo je prisutno 55.000 gledalaca. Po nekim nalazima, FBI je još tada formirao Lenonov dosije.

I novinar Mark Vajt opisao je moguće političke motive Lenonovog ubistva. Po njemu, za Lenona je počeo da se interesuje i sam Edvard Huver kad je Lenon 1971. objavio svoj dobrotvorni koncert za “Bijele pantere” i njihovog vođu Džona Sinklera koji je bio optužen za posjedovanje marihuane. Huver ga je smatrao ekstremistom i smatrao je da sa takvima treba biti posebno oprezan.

Zvali su ga “političkim Vudstokom”. U vrijeme Niksonove vladavine trebao je biti proglašen “nepoželjenom  osobom” u SAD. Scenario je bio da se deportuje u Britaniju. Istovremeno, bili mu je zabranjeno da javno nastupa, a u medijima su se samo plasirale kompromitirajuće informacije.

Ako se sa današnjeg aspekta analizira ono o čemu je Lenon tada pjevao I kako je razmišljao, vidi se da je savršeno dobro poznavao tehniku prikrivenog ratovanja tajnih službi. Lenon je neosporno bio humanista, mirotvorac i intelektualac. Kritikovao je upravo ono što se u zapadnom svijetu ne smije dovoditi u pitanje – a to je kapitalizam. Njegov dvostruki album iz 1972.  “Some Time in the New York city” sačinjen je od angažovanih političkih pjesama. I korice albuma napravljene su kao naslovna strana uticajnog, uglednog i navodno nezavisnog “Njujork tajmsa”.

Pjesmom protiv nepravdi i laži

Lenon je u svojim pjesmama pjevao o političkim zatvorenicima u SAD, o lažnoj demokratiji, o borbi Iraca za nezavisnost i brutalnoj politici koju su sprovodili u Evropi. U pjesmi “Njujork siti” Lenon se zalaže za slobodu korišćenja marihuane jer je i “papa puši svaki dan”, a zna se da monopolski posao i dobit u trgovini narkoticima odavno ima CIA.

U pjesmi “Atika stejt” on pominje uticaj Rokfelera na određena politička ubistva poslije kojih u zatvoru završavaju samo oni koji su povukli obarač. Lenon poziva na poštovanje ljudskih prava i na prava žena u pjesmi “Žena je crnac na ovom svijetu”…Njegove pjesme “Revolucija”, “Dajte šansu miru”, “Rat je završen” i danas se smatraju velkim hitovima.

Bijela kuća i Lenon

Nakon afere “Votergejt” 1976,Nikson je podnio ostavku, Lenon je iste godine dobio zelenu kartu, a Mark Dejvid Čapman je počeo da radi u kampu “World Vision”.

Karterova administracija držala je Lenona četiri godine pod nadzorom.

Dolaskom na vlast Ronalda Regana 1980. Lenonu je određena sudbina. Naime, Reganova administracija otvorila je poglavlje novih ratova u Latinskoj Americi uz aktivnu ulogu CIA u prikrivenim operacijama.

Klintonova administracija 1997. objavila je Lenonov dosije kod FBI, ali bez deset dokumenata koja su navodno sadržavala povjerljive podatke koje su se ticali nacionalne bezbjednosti.

/arhiv Aure/

Komentari

komentara