Pronađeni dokazi u Austriji: PRVI “DOKUMENTOVANI VAMPIR” NA SVIJETU BIO PETAR BLAGOJEVIĆ IZ SRBIJE!

Iz Beča su poslali komesara i ljekare. Oni su otvorili sanduk u kojem je sahranjen Blagojević, a na opšte zaprepašćenje, utvrdili su da je njegovo tijelo bilo savršeno očuvano kao da je još uvijek živ i da nije bilo nikakvog neprijatnog mirisa kakav bi se očekivao. Navodno su u njegovim ustima našli i tragove svježe krvi.

Slovenska mitologija obiluje bićima koja kao da su izašla iz najgore noćne more. Neka od tih stvorenja postala su internacionalno popularna i završila u mnogobrojnim romanima i filmovima.

Legende o pojedinim čudovištima još su strašnija od holivudske interpretacije, a takav je slučaj i sa najčuvenijim slovenskim monstrumom – vampirom.
Kako piše beogradski “Blic” opšte je poznato da je riječ „vampir“ jedna od rijetkih, a možda i jedina, riječ iz srpskog jezika (ali i ostalih jezika sa Balkana) koja se koristi u cijelom svijetu.

Međutim, u vampire nisu vjerovali samo Srbi. Ovo demonsko biće je u raznim oblicima i pod raznim imenima poznato kod svih slovenskih naroda, a posebno onih koja žive na Balkanu i u Ukrajini. Nazivaju se mnogim imenima poput strigoji, lampiri, lapiri, jedogonje, vjedogonje, upiri. Iz ovog posljednjeg naziva je i izveden srpski naziv „vampir“.

Neke verzije priča o vampirima postoje još od pamtivjeka. Postoji mnogo različitih priča o tome kako oni izgledaju, kako nastaju i kako mogu da se ubiju.
Prema predanjima, osoba koja je bila zla ili koja je ostavila neke neriješene račune pred smrt, kada umre može da postane vampir, koji zatim teroriše selo, sišući krv, daveći i ubijajući ljude i stoku.

Za vampire se vjeruje da su obično aktivni noću, pa su ljudi, kada bi čuli da se u njihovom mjestu dešava nešto čudno, da ljudi i stoka na neobjašnjive načine umiru, uveče bili posebno oprezni i zaključavali bi se u kuće i zatvarali prozore.

Dokazi o tome da su ljudi vjerovali u vampire, postoje već vijekovima. Arheolozi su u Bugarskoj i Poljskoj nalazili tijela sa srcima probodenim kocima ili odsječenim glavama i spuštenim kod nogu. Kao najefikasnije oružje protiv vampira su mnogi Sloveni smatrali glogov kolac.

Najpoznatiji srpski vampir je, svakako, Sava Savanović, lik iz pripovjetke „Posle devedeset godina“, Milovana Glišića, po kojoj je snimljen horor „Leptirica“. Za njega se vezuje i vodenica u selu Zarožje kod Valjeva.

Međutim prvi „dokumentovani vampir“ je Petar Blagojević.

Smatra se da je pojam „vampir“ prvi put u zapadnoj Evropi spomenut u austrijskim novinama „Wiennerischen Diarium“ u izvještaju koji je objavljen 1725, u vrijeme kad je veliki dio Srbije bio pod vlašću Habzburške monarhije (1717—1739).

U izvještaju pod nazivom „Vampir von Kisilevo“ po kojem je u selu Kisiljevu, koje se nalazi u opštini Veliko Gradište, preminuo izvesni Petar Blagojević, a da je nekoliko nedelja poslije njega umrlo još deset osoba u roku od 24 sata i da su se dešavale još neke misteriozne stvari.

Ti ljudi koji su umrli nakon Blagojevića, kako je napisano u izvještaju, navodno su na samrtnoj postelji rekli da su vidjeli Blagojevića koji ih je davio. I njegova supruga je tvrdila da joj se mrtav suprug pojavio u snu i da je od nje tražio da mu da njegove opanke. Prestrašena žena je pobjegla iz sela nakon toga i nije poznato šta se desilo sa njom.

Zato su iz Beča poslali komesara i ljekare kako bi istražili slučaj. Oni su otvorili sanduk u kojem je sahranjen Blagojević, a na opšte zaprepašćenje, utvrdili su da je njegovo tijelo bilo savršeno očuvano kao da je još uvijek živ i da nije bilo nikakvog neprijatnog mirisa kakav bi se očekivao. Navodno su u njegovim ustima našli i tragove svježe krvi.

Izvještaj o Petru Blagojeviću

Pošto je dakle „dokazano“ da je Petar Blagojević odnosno Plogojowitz, kako su mu prezime pisali Austrijanci, zaista vampir, njegovo tijelo je probodeno kocem i spaljeno.

I dan danas se na groblju u Kisiljevu nalazi grobno mjesto bez oznaka, za koje se tvrdi da je u njemu sahranjen Petar Blagojević.

Nakon slučaja sa Blagojevićem, spominjali su se i drugi mogući vampiri, a između ostalih i jedan vojnik koji je navodno iz Grčke gde je ratovao, ubio jednog vampira ali je donio „zarazu“ u selo Medveđa kod Trstenika. Nakon njegove smrti, i to mjesto su „zaposjeli vampiri“.

U 18. i 19. vijeku je u Evropi vladala prava histerija zbog vampira, a „viđali“ su ih u raznim oblicima, kao čudovišta sa oštrim zubima, kao čovjekoliko biće koje je sastavljeno od krvi, bez kostiju, neki su tvrdili da mogu da budu nevidljivi i mijenjaju izgled.

Za popularizaciju vampira u književnosti, a kasnije i u stripovima i filmovima, prije svega je zaslužan irski pisac Brem Stoker i njegov roman „Drakula“. Roman je donekle zasnovan na istorijskoj ličnosti Vladu Cepešu, vlaškom vojvodi iz 15. vijeka, poznatom po surovim metodama mučenja i ubijanja, kao što su nabijanje na kolac.

Međutim, Stokerovom antijunaku je prethodila priča Džona Vilijama Polidorija „Vampir“ kao preteča današnje romantizovane verzije vampira. (D.Vidić)

Komentari

komentara