Patrijarh Pavle, čovjek sa Marsom na Istoku u Vagi što predstavlja osobu koja se bori riječima, a ne oružjem: Ljudi ili neljudi, samo od nas zavisi!

Upokojio se u 96. godini. Vladar Ascendenta, Venera u izgonu, a u izmjenjenim sjedištima sa Marsom u Vagi na uglu, daje želju za životom, vatru životvornosti u slabašnom tijelu, zanos, prkos, potrebu da se ustraje i istraje. Oba svjetla su pod vlašću domicilnog i egzaltiranog Merkura u XII polju (duboka starost). Merkurove najveće godine su 76, a najmanje 20. Njihov zbir je upravo 96.

Piše: Miloš Tomić, astrolog (065 256 040; [email protected])

Njegova svetost arhiepiskop pećki, mitropolit beogradsko-karlovački i patrijarh srpski gospodin Pavle, u svijetu Gojko Stojčević, rođen je 11. septembra 1914. u selu Kućanci, srez Donji Miholjac (tada u Austrougarskoj, a sada u Hrvatskoj) u zemljoradničkoj porodici. Gimnaziju je završio u Beogradu, šestorazrednu Bogosloviju u Sarajevu, a Bogoslovski fakultet u Beogradu.

Rano je ostao bez roditelja – otac je otišao da radi u SAD, tamo je dobio tuberkulozu i „vratio se kući da umre“ kad je dječaku bilo tri godine, a isto se ubrzo dogodilo i s majkom. Odgajila ga je tetka. Shvativši da je dijete „vrlo slabačko“, poštedila ga je seoskih poslova i tako mu omogućila da se školuje.

Iako je mali Gojko bio sklon „predmetima gdje ne mora da memoriše, kao što su matematika i fizika“, iako je iz vjeronauke imao dvojku, utjecaj rodbine je prevagnuo i njegov konačan izbor bio je bogoslovija. Poslije završene niže gimnazije u Tuzli (1925-1929) i bogoslovije u Sarajevu (1930-1936) došao je u Beograd gdje je upisao Bogoslovski fakultet. Tu je vanredno završio i preostale razrede gimnazije da bi mogao da upiše uporedo i Medicinski fakultet. Na Medicinskom fakultetu je stigao do druge godine studija, a Bogoslovski je završio i tu ga zatiče Drugi svjetski rat.

Monaški život

Da bi se izdržavao radio je na beogradskim građevinama, što mu nije odgovaralo zbog slabog zdravlja. Na poziv svog školskog druga Jeliseja Popovića odlazi u ovčarsko-kablarske manastire gdje je proveo ostatak rata i gdje počinje svoj monaški život.

Prvo je bio u manastiru Svete Trojice u Ovčaru, a potom vjeroučitelj djeci izbjeglica u Banji Koviljači. Tada se teško razbolio „na plućima“ i ljekari su vjerovali da je tuberkuloza predviđajući mu još tri mjeseca života. Izvjesno vrijeme proveo je u manastiru Vujan gdje se izlečio i u znak zahvalnosti izrezbario i poklonio manastiru jedan drveni krst. Zamonašen je u manastiru Blagoveštenju 1946, kada je unaprijeđen u čin jerođakona. Od 1949. do 1955. bio je sabrat manastira Rače. Školsku godinu 1950/51. proveo je kao učitelj zamjenik u prizrenskoj Bogosloviji “Svetih Kirila i Metodija”.

U čin jeromonaha unaprijeđen je 1954, protosinđel je postao iste godine, a arhimandrit 1957. Od 1955. do 1957. bio je na postdiplomskim studijama na Bogoslovskom fakuletu u Atini. Izabran je za episkopa raško-prizrenskog 29. maja 1957, a posvećen je 21. septembra 1957., u beogradskoj Sabornoj crkvi. Čin posvećenja obavio je patrijarh srpski Vikentije. Za episkopa raško-prizrenskog ustoličen je 13. oktobra 1957. u prizrenskoj Sabornoj crkvi.
U Eparhiji raško-prizrenskoj gradio je nove crkve, obnavljao stare i porušene, posvećivao i monašio nove sveštenike i monahe.

Bavi se i naučnim radom. Objavio je monografiju o manastiru Deviču, “Devič, manastir Svetog Joanikija Devičkog” (1989, drugo izdanje 1997).

Tokom njegovog 17- godišnjeg patrijaraškog staža obnovljeno je i osnovano više eparhija. Obnovljena je Bogoslovija na Cetinju 1992. Dvije godina kasnije otvorena je Duhovna akademija Svetog Vasilija Ostroškog u Srbinju (Foča), a 1997. i Bogoslovija u Kragujevcu, kao odsjek Bogoslovije Svetog Save u Beogradu. Na majskom zasjedanju Sabora 1999. osnovana je i Informativna služba Srpske pravoslavne crkve.

U njegovo vrijeme pokrenuta je 1993. u Beogradu Akademija SPC za umjetnosti i konservaciju, sa nekoliko odsjeka (ikonopis, freskopis, konservacija), nastava vjeronauke je vraćena u škole (2002. godine), a Bogoslovski fakultet u okvire Beogradskog univerziteta iz koga su ga komunističke vlasti izbacile 1952. godine.
Imajući u vidu zasluge patrijarha srpskog Pavla na naučnom bogoslovskom polju, Bogoslovski fakultet SPC u Beogradu dodijelio mu je 1988. zvanje počasnog doktora bogoslovlja.

Srpski patrijarh postao je 1990. kada je na tom mjestu naslijedio patrijarha Germana, kao 44. poglavar SPC.

Astrološka analiza

Dakle, u početku imamo običnog slavonskog dječaka, kojem otac odlazi u SAD i ubrzo nakon toga umire od tuberkuloze. Vladar X polja – otac u muškom horoskopu, je Mjesec u VIII polju ( smrt) u Blizancima (oboljenja pluća, a ovaj znak predstavlja Sjevernu Ameriku). No šta ga je to učinilo posebnim? Izuzetnim? Zašto je između 2 fakulteta ( IX polje – fakulteti, u dvojnom znaku Blizanaca) ipak izabrao bogosloviju i put vjere?

Sa astrološkog gledišta, MC na mjestu egzaltacije Jupitera ( duhovna, više nego svjetovna vlast), a s druge strane IC na Wegi uz debilitiran Saturn do Plutona daje uspon i dolazak na ,,vlast” u vrijeme naglih promjena (naglašeni su kardinalni znakovi), krize, besparice i poljuljanih sistema u državi (raspad SFRJ), koja je tada obuhvatala skoro čitav Balkan (Jarac).

Vladar MC-a je Mjesec na Mirfaku u Blizancima u VIII polju… ovo je neko ko istupa u ime naroda, govori za narod.
Mars na Istoku u Vagi, donosi nekog ko se bori riječima, ne oružjem (istu postavku je imao i Nelson Mandela).

Vladar Ascendenta je Venera u izgonu u Škorpiji na mjestu pada Mjeseca, sa kojim je i u inkonjunkciji. Ona ujedno opisuje njegovo krhko i bolešljivo tijelo, ali i opet taj kolektivni bol i stradanje naroda sa kojim se on poistovjećuje.

Znak Škorpije se inače vezuje i za Kosovo. Pavle je duži niz godina bio arhiepiskop prizrenski, sa te pozicije je došao na poziciju patrijarha.
Fortuna, tačka sudbine, na Betelgezu u IX polju, čovjek predan Bogu, koji snagom svojih misli i riječi stiče ugled, čast i ispunjava svoju sudbinu.

Krajnji dispozitor horoskopa (Ascendenta) je Merkur u Djevici (služba, služenje) u sjedištu i okcidentalan, na fiksnoj zvijezdi Alkaid (smrt, uništenje, pad u vatru). Eto žrtvovanja za svoje ideale, za svoja uvjerenja, za svoju vjeru…

Dobrobit za svakog čovjeka

VI polje (služenje, potčinjavanje) je u Ribama (vjera), vladari su Neptun u X polju (služenje Bogu je njegovo zanimanje, njegova misija) na 29* Raka, izuzetno moćnom mjestu u zodijaku, gdje se susreću dva svjetla, gdje se duša povezuje s Tvorcem. Drugi vladar VI polja, a ujedno i vladar III polja, je retrogradan Jupiter u Vodoliji do Urana, što oslikava Patrijarhovu ulogu i zalaganje (VI polje) za obnovu (retrogradnost) kontakta (III polje) sa ruskom pravoslavnom crkvom (Rusija je predstavljena znakom Vodolije).

III polje oslikava način razmišljanja, komunikacije, govora, pisanja… Položaj vladara ovog polja, Jupitera, u znaku Vodolije, je samo još jedna potvrda je Patrijarh bio ,,čovjek” i sve što je radio, radio je za dobrobit svakog čovjeka. Jupiter u dobroj uzajamnoj recepciji sa Saturnom u Raku, vladarom IV polja, a u lošoj uzajamnoj recepciji sa Suncem u Djevici, pokazuje da je Patrijarh više cijenio malog, običnog čovjeka (Saturn), a ne toliko svjetovnu vlast ( Sunce).

Upokojio se u 96. godini. Vladar Ascendenta, Venera u izgonu, a u izmjenjenim sjedištima sa Marsom u Vagi na uglu, daje želju za životom, vatru životvornosti u slabašnom tijelu, zanos, prkos, potrebu da se ustraje i istraje. Oba svjetla su pod vlašću domicilnog i egzaltiranog Merkura u XII polju (duboka starost). Merkurove najveće godine su 76, a najmanje 20. Njihov zbir je upravo 96.

Veliki tekst o velikom čoveku bi trebao imati i veliki kraj, zar ne? Ali neću ga tako završiti… Završiću ga skromno, samo jednom od njegovih kratkih, a  mudrih misli: ,, Ljudi ili neljudi, samo od nas zavisi!’’

(aura.ba)

Komentari

komentara