Od rijetkih bolesti, tragičnih sudbina do drevnih vanzemaljaca: Tajne ovih grobnica promijenile su način na koji posmatramo svijet

Mračne grobnice skrivaju mnogo više od ljudskih ostataka – ta podzemna mjesta često čuvaju i brojne tajne koje su arheolozima otkrile neke neobične detalje o životu pokojnika

 Sahranjena tajna moćne italijanske porodice

U potrazi za ostacima nekada moćne italijanske porodice Mediči, arheolozi su 2004. godine uspjeli otkriti tačnu lokaciju grobnice. Međutim, na njihovo zaprepaštenje grob posljednjeg Medičija, poznatog vojvode Đina Gastonea, je bio potpuno prazan!

Daljim istraživanjem otkrili su skriveni prolaz iza centralnog oltara firentinske crkve San Lorenzo koji je podzemnim putem vodio do skrivene grobnice. U otkrivenoj komori nalazio se jedan veliki sanduk za odraslog čovjeka, u kojem se nalazio kostur Gastonea, a u prostoriji je bilo poredano još i osam malih sanduka za djecu. Medicinska analiza dječjih kostiju je otkrila da su mališani patili od teškog oblika rahitisa, koji je najvjerovatnije uzrokovan nedostatkom vitamina D.

S obzirom da su plemićka djeca većinu vremena provodila zatvorena među zidovima palata, i svakodnevno nosila debeli sloj pudera na tijelu i licu, njihova koža nije bila u stanju da sunčanjem primi dovoljnu količinu vitamina D. Iako naučnici nisu bili u stanju da identifikuju sva dječja tijela, pretpostavljaju da su većina njih bila vanbračna djeca.

 Antički astronaut zbunjuje stručnjake

Tim istraživača 1948. otkrio je tajni prolaz do grobnice Pakala II, vladara Maja Planek Indijanaca. Trebalo im je skoro četiri godine da iskopaju zemljište i pronađu ulazak u grobnicu koja je sadržavala ostatke velikog majanskog vladara. Lice mu je bilo prekriveno maskom od žada sa ukrasnim perlicama, a na zidu su se nalazili crteži koji su predstavljali vjerovanje Maja o zagrobnom životu.

Pakalov skelet je ubrzo postao predmetom kontroverze, s obzirom da istrošenost zubiju sugeriše osobu koja je umrla u 30-tim, a ne 80-godinama života; dio historičara smatra da je Pakal jednostavno kao član povlaštene elite imao bolju, zdraviju i po vlastite zube manje štetnu prehranu. Osim toga, Pakalov sarkofag je bio ukrašen neobičnim rezbarijama koje su postale poznate nakon što je Erik von Daniken u svom kontroverznom bestseleru iz 1968. “Sumrak bogova” napomenuo kako, ako se okrene poklopac sarkofaga okrene nastranu, slika prikazuje Pakala II na svemirskom brodu kako upravlja njime pedalama, udišući vazduh preko neke neobične mašine.

Pakalvo skelet je ubrzo postao predmetom kontroverze dio grobnioce Pakala 2 vladara maja planek indijanaca. Treblao im je skoro četiri godine da iskopaju zemljište io pronađu ulazak u grobnicu koja je sadržavala ostatke velikog majanaskigh vladara. Lice mu je bilo prekriveno maskom od zada sa ukrasnim perlicama, a na zidu su se nalazili crtezi koji su predstavljali vjerovanje maja o zagrobnom zivotu.

Ono što je zanimljivo je da su istrazivaci oko ruka poklopca pronašli traku sa astronomskim simbolima koji uključuju sunce, mjesec i druga svemiorska tijela.

Ono što je zanimljivo je da su istraživači oko ruba poklopca pronašli traku sa astronomskim simbolima koje uključuju Sunce, Mjesec, zvijezde i centar, koji stručnjaci za Maje nazivaju svjetskim drvetom.

Teoretičari o drevnim vanzemaljcima tvrde da je to i više nego dovoljan dokaz.

 Dok nas smrt ne rastavi

Francuski arheolozi su 2015. godine pronašli pet srca starih 400 godina,  koji su se nalazili ispod samostana jakobinaca u francuskom gradu Renu. Balzamovani oragni su bili pažljivo smješteni u olovne urne, koje su također bile u obliku srca, a na njima su bili ispisani detalji o vlasnicima.

Detaljnim analizama utvrđeno je da srca potiču iz 16. i 17. vijeka, a istraživači su ih slučajno pronašli tokom inspekcije zemljišta nakon koje je samostan trebao biti pretvoren u moderni konferencijski centar. Nakon što su srca očišćena od materijala za balzamovanje, naučnici su ih analizirali magnetnom rezonancom i CT-ima kako bi saznali više o njihovoj cirkulaciji. Tri srca su pokazivala znakove brojnih začepljenja, uključujući nakupljanje plaka na krvnim sudovima i  arteoskleroze, a jedno srce nije imalo nikakvih bolesti.

Praksa ukopavanja srca odvojeno od tijela pripada dugoj religioznoj tradiciji koja se u Evropi njegovala još od 15. vijeka, i ovo nije prvi put da arheolozi nailaze na ovakva otkrića. Poznat je i slučaj udovice Luize de Kengo, koja je umrla 1656.u Francuskoj.

Njen kostur je u rukama držao olovnu urnu sa srcem Tousanta Periena, poznatog viteza i njenog supruga, kao dokaz vječne ljubavi i potvrde poznate izreke „dok nas smrt ne rastavi“.

(aura.ba)

Komentari

komentara

error: Content is protected !!