NAJPOZNATIJI GRIMORIJI: “Udžbenici” za izvođenje magijskih čarolija i prizivanje demona (Foto)

 

 Grimoriji su knjige koje sadrže upute za izvođenje magijskih čarolija, izradu magijskih objekata i pomagala poput amuleta i magičnog kruga, bacanje uroka, obranu od bolesti ili zlih duhova, prizivanje anđela i demona itd. Riječ grimorij vjerovatno je izvedena iz starofrancuske riječi „grammaire“, što znači „pisana“ riječ. Ovakve su knjige poznate i pod drugim nazivima, npr. grimoar, obrednik, knjiga sjenki, knjiga bajalica itd.

ŠESTA I SEDMA KNJIGA MOJSIJEVA:
Grimorij koji je kružio u rukopisnom obliku u 18. vijeku, da bi bio štampan
tokom 19. vijeka. Iako relativno novijeg datuma, značajan je zbog svoje rasprostranjenosti širom
svijeta. Knjiga je atributirana hebrejskom patrijarhu Mojsiju, kojem je pripisano i pet
biblijskih knjiga. Sadrži psudohebrejske simbole, zazive duhova i psalme.

KLJUČ KRALJA SALOMONA:
Ključ kralja Salomona je grimorij ili knjiga magije pripisana židovskom kralju Salomonu.Budući da je u brojnim pričama prikazan kao najmudriji čovjek na svijetu i baštinik svega znanja, kralj Salomon je postao središnja figura mnogih kasnijih legendi i predaja koje mu pripisuju velike magične moći i vještine.
Tokom srednjeg vijeka Salomon se spominje u arapskim pričama kao čarobnjak koji ima moć nad demonskim silama i prirodnim elementima, dok mu se u Europi pripisuju razni magijski rukopisi.

PETIT ALBERT:
Iako je postojanje ovog magičnog priručnika više legendarno negoli stvarno, postoji jedna verzija izdana u 19. vijeku koja sadržava prirodnu i kabalističku magiju.
Knjiga je već početkom 18. vijeka postala zloglasna u pariškoj regiji zbog svog otvoreno crnomagijskog sadržaja.

Dragon rouge: Grimorij koji korijene vuče iz Francuske (18. vijek), predstavlja raniju verziju Velikog grimorija u koja je bila zloglasna po tome da sadrži upute kako prizvati Đavola i njegove sluge.

MAGUS:
Okultna filozofija u tri knjige,značajno hermetičko djelo renesansnog filozofa Heinricha Corneliusa Agrippe (1486.-1535.) o zapadnoj magiji i ezoterijskoj tradiciji u tri knjige. Djelo je napisano 1510. godine i kružilo je u rukopisu sve do štampanja 1533. godine.
Godine 1801. engleski okultist Francis Barrett napisao je djelo Magus ili Nebeska inteligencija koje je zapravo tek prepravljena i dorađena kopija Agrippinog djela.
Agrippa je za svoje ambiciozno djelo koristio brojne izvore, poput Ficinovih tekstova o spiritualnoj magiji i Tritheimovih spisa o demonskoj magiji koji između ostalog, sadrže i precizna uputstva za prizivanje demona.

HONORIJEVA KNJIGA ZAKLETVI:
Srednjovjekovni magijski rukopis atributiran Honoriju iz Tebe. To je jedan od najstarijih grimorija, koji vjerovatno datira iz 13. vijeka. Prema navodima u samom tekstu, rukopis je izradila skupina čarobnjaka koji su nastojali kompilirati magijsko znanje i sačuvati ga od progona koje je u to vrijeme provodila Rimokatolička Crkva, spaljujući magijske rukopise.

KNJIGA SVETOG CIPRIJANA:
Glavni priručnik, grimoar, u Crnoj školi za čarobnjake i vještice u Vitenburgu bila je knjiga pod nazivom “Ključ Pakla sa bijelom i crnom magijom koju je odobrio Metatron”, poznatija kao Crna knjiga. (Prema židovskim srednjovjekovnim dokumentima, Metatron je Henok, predak Noe koji je postao anđeo.)
Crna knjiga iz Wittenburga je napisana magičnim pismom koje se koristilo u Njemačkoj u 18. stoljeću, a koje se sastojalo od kombinacije njemačkog, hebrejskog, latinskog i grčkog jezika. Autor knjige bio je sveti Ciprijan Antiohijski, čarobnjak koji je imao posla s demonima i đavlom prije nego se zaljubio u jednu kršćanku zbog koje se na kraju i preobratio na hrišćanstvo (tako što je napravio rukama znak krsta i oslobodio se Sotone).

 

Komentari

komentara

error: Content is protected !!