NAJPERVERZNIJI ČOVJEK NA SVIJETU: BIO JE TOLIKO POREMEĆEN DA SU GA ZATVORILI U SAMICU!

Kontroverzni francuski plemić “kumovao” je pojmovima “sadizam” i “sadomazohizam”.

“120 dana Sodome”, djelo koje je napisao dok je bio zatvoren u Bastilji, ostaje jedna od najšokantnijih priča o seksualnim eksperimentima ikada objavljena. On je Marquise de Sad i umro je zatvoren u ludnici 2. decembra 1814. godine.

Marquise de Sad, čije je pravo ime bilo Donatien Alphonse François, bio je aristokrata i književnik. U svoje vrijeme je bio poznat po seksualnim skandalima, a kasnije po opisima specifičnih seksualnih fantazija kao i mračnim stranama ljudske ličnosti.

Erotske fantazije ovog plemića koštale su zatvora, a kasnije i ludnice. Od 74 godina života čak 32 je proveo zatvoren, a plemićko porijeklo nekoliko puta ga je spaslo smrtne kazne.

Najperverzniji čovjek u historiji

De Sad je porijeklom bio iz vrlo stare provansalske plemićke porodice. Pohađao je pariski licej “Luj Veliki”, a zatim konjičku školu. Učestvovao je u Sedmogodišnjem ratu, odakle se vratio sa činom konjičkog kapetana.

Nakon toga se oženio bogatom trgovačkom kćerkom Rene i javno hvalio da je “uboo premiju” jer je tako popravio porodične finansije, mogao da troši njeno bogatstvo i u krevetu uživa u svojoj omiljenoj zabavi – sodomiji.

Već tada, de Sad počinje da se prepušta raskalašnom životu dokonog plemića – angažuje glumice i prostitutke da učestvuju u njegovim zabavama koje brzo postaju sve nastranije. Interesantno je da je u ovim “igrama” učestvovala i njegova žena i, za neko vrijeme, činilo se da je de Sad pronašao “ženu ravnu sebi”.

Čak su i prostitutke počele da pričaju da nešto opasno nije u redu sa parom de Sad i da izbjegavaju njihove pozive bez obzira na novac koji su nudili. One koje bi prihvatile nakon toga su često odlazile u policiju da prijave nevjerovatno divljaštvo koje je uključivalo razna sredstva za mučenje, grupni seks i sodomiju.

Prvi veliki skandal dogodio se na Uskrs 1768. kada je De Sad s ulice pokupio izvjesnu Rouse. Slatkorječivo ju je odveo u svoj dvorac, a onda izložio bjesomučnom seksualnom mučenju. Djevojka je pobjegla skočivši kroz prozor sa drugog sprata.

Ozbiljno bolestan čovek

Orgije i homoseksualni susreti bili su svakodnevica, a uskoro mu je dosadila žena sa kojom je dijelio postelju. Kad je mlađa sestra njegove supruge počela da živi s njima u dvorcu, De Sad nije gubio vrijeme – djevojku je zaveo, oduzeo joj nevinost i započeo tajnu aferu koja će mu kasnije uništiti brak iz kog je imao dvoje djece.

Rene se zvanično od de Sada razvela 1790. godine. Do tada, on je već imao reputaciju ozbiljno bolesnog čovjeka od koga se “civilizovani svijet” sklanjao. Smatrao je da najveći erotski užitak dolazi iz bola, i nije mogao da se uzbudi dok ne vidi krv i ne čuje krike bola.

Zbog ovakvog ponašanja kao i optužbi ljudi koji su prolazili njegovu torturu de Sad je nekoliko puta zatvaran, ali ga je titula spašavala ozbiljnijih kazni. Jednom kada je osuđen na smrt u Francuskoj pobjegao je za Italiju i tamo nastavo po starom. Kada se prašina slegla, vratio se u Francusku taman na vrijeme da učestvuje u Francuskoj revoluciji.

Zločin i kazna

De Sad je o svojim seksualnim avanturama pisao naširoko i nadugačko ilustrujući svoja djela podjednako šokantnim slikama. Knjige su zgražavale javnost, a često su i zabranjivane.

Nisu se svidjele Napoleonu, pa ga je proglasio seksualnim predatorom i ponovo strpao u zatvor ovoga puta ga osudivši da više iz njega nikada ne izađe.

De Sada se na kraju odrekla i sopstvena porodica. Proglasili su ga ludim i izdejstvovali da bude zatvoren u ludnicu i da mu bude oduzet pribot za pisanje.

Navodno je tamo uspio da zavede 13-godišnju djevojčicu i da sa njom ostane u vezi pune četiri godine, sve do svoje smrti 1814. godine. Bilo mu je 74 godine.