Manastir Uspenje: Spas za vjernike i nerotkinje

U Ovčarsko – Kablarskoj klisuri poznatoj i kao Srpska Sveta gora, na uzvišenju iznad manastira Jovanje, na Jovanjskom brdu, nalazi se manastir Uspenje (Kablarsko), koji je vidljiv sa svih strana klisure. 

U turskim izvorima pominje se 1536. godine. Kada je Vuk Karadžić posetio klisuru 1820. godine, zabilježio je tadašnje stanje ostatka kule na uzvišenju i predanje koje je vezano za ovaj objekat:

„Više manastira na brijegu imaju zidine od nekakve kule, koju sad zovu Gradina i propovijeda se, da je Jovanje nekada bilo lavra, iz koje se zapovijedalo i sudilo svima ostalim manastirima oko Kablara i Ovčara, a na ovoj kuli da im je bila opšta zvonara, pod zvonarom pisarnica (gdje su knjige pisate), a pod pisarnicom tavnica“.

Manastir Uspenje je obnovio episkop žički Nikolaj Velimirović pred Drugi svjetski rat.

Tradicija

Crkva Uspenja Bogorodice sagrađena 1939. godine po ugledu na srednjovjekovne zadužbine visokih crkvenih dostojanstvenika Ohrida, hramove Svetih Konstantina i Jelene, Bogorodice i Nikole Bolničkog.

Vladika Nikolaj je želio da na uzvišenju iznad manastira Jovanja sagradi grobnicu sebi i potonjim žičkim episkopima. Objektat je jednobrodna građevina, bez kubeta, sa poprečnim naosom, južnim paraklisom i trijemom na zapadnoj strani.

U njegovoj unutrašnjosti ruski akademski slikar Ivan Meljnikov obogatio je oltarsku pregradu ikonama naslikanim u duhu vijekovima njegovane srpske ikonopisne tradicije.

 Radovi na crkvi

Gotovo pola vijeka stajala je prazna i zapustjela kao metoh Jovanjskog manastira koji je u istom tom vremenu porušen, potopljen i na novom mjestu iznova sagrađen.

Besputnoj bogomolji na Kulini na kraju XX vijeka stigli su poklonici i dobrotvori da spriječe njeno dalje propadanje i udahnu život. Trudom i sredstvima Miloša Velimirovića iz Čačka obnovljen je hram, izgrađen put i podignute prve građevine za potrebe budućeg manastira.

Dolaskom monahinje Naume na mjesto nastojateljice 2003. godine, uz svesrdnu pomoć naroda, nastavljeni su radovi na crkvi, monaškom konaku i uređenju manastirske porte. Velikom i temeljnom obnovom i osvećenjem koje je 2005. godine obavio episkop žički Hrizostom, novi manastir na drevnom monaškom staništu oživjela su bogosluženja, molitve vernika i poslušanja monahinja.

 Ženski manastir

Manastirska crkva ima nekoliko posebnosti koje se rijetko viđaju u drugim srpskim pravoslavnim crkvama.

Crkva manastira Uspenja ima veoma mali broj prozora uskog pravougaonog oblika, bez ikakvih ukrasa. Crkva nikada nije bila živopisana.

U manastirskom hramu zapravo postoje dvije crkve koje imaju, jednu, zajedničku pripratu. Lijevi dio hrama posvećen je Uspenju Presvete Bogorodice, a desni Sedmorici efeskih mučenika.

Manastir Uspenje Presvete Bogorodice je oduvijek bio ženski manastir. Manastiru pohode vjernici svih vjeroispovesti jer kako kažu same monahinje, mnogo iscjeljenja se desilo baš u ovom manastiru i veliki broj nerotkinja je upravo ovdje dobilo blagoslov i dobile su potomke.

Srdačno vam preporučujem da posjetite ovu viševjekovnu svetinju jer možda i vi upravo ovdje nađete svoj spas.

Zoran Šumadinac/aura.ba

error: Content is protected !!