Manastir Divostin: Mjesto gdje izvire sveta voda!

Manastir Divostin – Devin stan kako ga drugačije nazivaju je ženski manastir Srpske pravoslavne crkve, pripada Eparhiji Šumadijskoj. Manastir Divostin, posvećen Blagovestima, se nalazi u naselju Divostin koje je udaljeno šest kilometara od Kragujevca.
Blagoveštenski hram Manastira Divostin je podignut 1974. godine, i to na mjestu gdje su se u prošlosti već nalazile manastirske crkve.

Od svoga osnivanja bio je ženski manastir, zbog čega je i nazvan Divostin (Dijevin stan).
Jedno predanje kazuje da manastir potiče iz vremena Vizantijskog carstva, a drugo, da je nastao u vrijeme despota Stefana Lazarevića, na početku 15. vijeka.
O životu Manastira od 15. do 18 vijeka sačuvano je malo istorijskih podataka, jedino se pominje u svjedočanstvima na početku 18. vijeka. Nesumnjivo je bio u tijesnoj vezi sa susjednim manastirom Dračom, čiji će metoh biti kasnije.

Utočište za sirotinju

Podstrek za obnovu svetinje u Divostinu dalo je monaštvo manastira Drače i gradnja je potrajala sve do 1873. godine. 1958. crkva je pretvorena u Manastir posvećena Sv. caru Konstantinu i SV. carici Jeleni a srušena je 1969.
Nova crkva je podignuta 30. maja 1974. godine a osveštao ju je Episkop Šumadijski Valerijan. Od 1994. do 2002. godine pod okriljem manastira je bilo sirotište, ili dom za djecu bez roditelja, djevojčice, ratnu siročad.

Manastir Divostin uživa nadaleko poštovanje svih naroda. Vjerovanje naroda, da je kod manastira pogreben jedan srpski svetitelj i da je izvor, poznat u narodu kao Svetinja.
Portret u reljefu kralja Milana Obrenovića (1854 – 1901), postavljen iznad izvora vode Svetinja, rad je poznatog srpskog vajara Simeona Roksandića.
Projekat za podizanje nove crkve uradio je arhitekta Dragomir Tadić, u obliku trikonhosa sa jako izduženim glavnim brodom.

Od podizanja 1974. godine sređivana je i ukrašavana, živopisali su je 1978. i 1979. godine jeromonah Danilo Marunić i Momir Knežević. Živopis je ktitorski prilog episkopa šumadijskog dr Save (1977-2001) za pokoj duše ocu Vasiliju i majci Milici.

Prestone ikone na ikonostasu rad su monahinje Jefimije.
Rezbareni ikonostasni okvir uradio je Milić Urošević. Iznad ulaznog portala 2001. godine postavljena je mozaička ikona Blagovesti, rad slikara Miše Mladenovića.

Živopis manastirske kapele Svetih cara Konstantina i carice Jelene u konaku, podignutom osamdesetih godina dvadesetog vijeka, naslikala je i manastiru poklonila ikonopisna radionica Mateja Minića iz Beograda.
Portret u reljefu kralja Milana Obrenovića (1854 – 1901), postavljen iznad izvora vode Svetinja, posvećenog Presvetoj Bogorodici koji je i danas poštovan u narodu kao cjeliteljnij, rad je poznatog srpskog vajara Simeona Roksandića.
Autori mozaičke ikone su Miljan i Jekaterina Miletić. U manastiru Divostinu održano je između dva svjetska rata više bogomoljačkih sabora o kojima je pisao sveti vladika Nikolaj Žički u knjizi Divan.

Sveta voda koja liječi

U ovom manastiru izvire sveta voda ili kako je same monahinje nazivaju Živa voda Majke Božije. Predanje o ovom izvoru kaze da je još za vrijeme kada su svetitelji hodali zemljom, Majka Božija tu zastala da se odmori i da se osvježi vodom.
Pošto je voda bila hladna ona se brzo oporavila od puta i tom izvoru dala blagoslov da iscjeljuje vjernike i hodočasnike od svih skoro bolesti.
Po riječima igumanije manastira, voda izvire ispot svetih mošti koje dugo vijekova već se tu nalaze tako da i to je veliki doprinos kako bi voda bila što djelotvornija. (Zoran Šumadinac)

Komentari

komentara