Kako monasi na Tajlandu liječe ovisnosti: NAJSUROVIJA, ALI I NAJUSPJEŠNIJA KLINIKA ZA ODVIKAVANJE

Manastir je najučuveniji po svom smeđem napitku – čiji su sastojci najstrože čuvana tajna – koji se daje pacijentima svakog dana poslije ručka, da bi se izazvali žestoki „pročišćavajući” napadi povraćanja. Statistika kazuje da 90% ovisnika, nakon boravaka u ovom manastiru, nikada se ne vraća drogama

Aleša je ustuknuo kada je monah otvorio prašnjavu flašu i prinio je čašici. Sipao je 25 centilitara katranaste, smeđe tečnosti. Znojeći se po ranopopodnevnom suncu, Aleša – heroinski ovisnik na rehabilitaciji – brzo je progutao mješavinu gadnog izgleda. Sprao ju je toplom vodom iz metalne kofe. Minut, dva kasnije, pao je na sve četiri i počeo žestoko da povraća u otvoreni slivnik.

Ovaj mučni ritual se odvija svakodnevno u Tam Kraboku, tajlandskom, monaškom ekvivalentnu klinike za rehabilitaciju Beti Ford. Nalazi se 150 kilometara sjeverno od Bangkoka, u pokrajini Saraburi, i već preko pedeset godina narkomani dolaze tamo na odvikavanje. Opšte je mišljenje da je to najsurovija klinika za rehabilitaciju na svijetu.

U manastiru ima malo pogodnosti. Smješaj i detoksifikacija su besplatni, ali tamošnji način života je spartanski. Dnevna rutina počinje ranojutarnjim ribanjem podova u pola pet ujutru. Jedini obrok u toku dana se služi u 7 ujutru.

Smeđi napitak

Monasi predvode ritualno pojanje svake večeri u pola sedam. Svi nose iste proste uniforme koje im daju monasi, i odriču se svojih ličnih stvari tokom boravka u manastiru. U manastiru se mora ostati najmanje nedjelju dana, ali neki ostaju i cijeli mjesec.

Manastir je najučuveniji po svom smeđem napitku – čiji su sastojci najstrože čuvana tajna – koji se daje pacijentima svakog dana poslije ručka, da bi se izazvali žestoki „pročišćavajući” napadi povraćanja.

Proizvodnju biljnog lijeka koji izaziva povraćanje nadgleda Katriša, starija monahinja u Tam Kraboku, koja je rodom iz Londona. Bila je zavisna od heroina više od 20 godina, i nekada je i sama morala da pije smeđu tečnost. Ako je blaženi osjećaj na heroinu bio raj, onda su njeni rani dani u ovom tajlandskom centru za odvikavanje bili pakao na zemlji.

– Ovdje stvarno moraš da se suočiš sam sa sobom, nema okolišanja, kao na zapadu – kaže ona i nastavlja:

– Dugo sam bila navučena na heroin, tako da sam znala da neće biti lako. Nikada me nije zanimalo da se skinem na zapadnjački način, uz pomoć metadona i ostalih lijekova. Nisam željela jednu drogu da zamijenim drugom, ni da sebi olakšam.

Ako će već da se skida, skinuće se zauvijek, to je bio njen rezon.

– Bilo je užasno svaki dan povraćati u otvoreni slivnik tokom skidanja sa heroina. Potpuno grozno. Ali bilo je stvarno, pa sam to izgurala.

Droga ludila

Neuobičajene metode u Tam Kraboku i njegova duhovna atmosfera su ga proslavili širom svijeta, dijelom i zbog toga zato što su te metode izgleda bile efikasne. Prema jednom izvještaju ispitivanja procenta oporavka među 65 dugogodišnjih ovisnika koji su došli u manastir, 90 posto onih koji su došli u Tam Krabok su završili program, a 60 posto njih je ostalo čisto i godinu dana kasnije. To je ubjedljiva statistika, u poređenju sa procentima odviknutih u zapadnim centrima za rehabilitaciju, koji su bliži 30 ili 40 procenata. Procenat odviknutih u programima anonimnih alkoholičara, koji su dominantni u zapadnjačkim centrima za rehabilitaciju, iznosi mršavih 5 do 10 procenata.

Program za rehabilitaciju je osmišljen pedesetih godina prošlog vijeka, tokom diktature maršala Sarita Tanarata. Diktator je imao čvrst stav prema drogama, i na hiljade narkomana je pogubljeno pod njegovim režimom. Kao reakciju na to, monasi iz Tam Kraboka su razvili program detoksifikacije od droge i uspješno se izborili za to da sa njime liječe ovisnici od heroina i opijuma.

U manastiru takođe liječe i alkoholizam i zavisnost od metamfetamina, što je sve veći problem na Tajlandu, zbog sve veće raširenosti metamfetaminskog derivata „jabe”, što u prevodu bukvalno znači „droga ludila”. (aura.ba)