Na američkom univerzitetu Džon Hopkins znaju čime se ubija najteža bolest: RAK SE HRANI MESOM, SVJEŽE POVRĆE GA UBIJA

Naučnici na ovom univerzitetu, među kojima su čak 32 nosioci Nobelove nagrade, eksperimentalno su došli do detaljne liste namirnica koje pogoduju ćelijama raka, kao mnogo kraće su liste vrste hrane koje rak tjeraju iz organizma. Ukratko meso, mlijeko, šećer, so, kafa hrane ćelije raka, a povrće i voće, žitarice i razno sjemenje ostavljaju kancer bez hrane

O raku važi ironična, gorka poslovica da od njega više ljudi žive nego što umiru. Također se laički vjeruje da lijek za rak postoji, ali da se krije od javnosti. Taj stav je pomalo naivan, jer ima mnogo vrsta tog teškog oboljenja da bi neki lijek mogao da djeluje na sve vidove, ali, s druge strane, nije isključeno da ono što se naziva farmaceutska mafija, ne želi da proizvodi medikament kojim bi farmaceutskoj industriji bila uskraćena zarada od brojnih drugih lijekova koji samo podižu organizam u borbi protiv te bolesti.

32 Nobelovca

Filozofija savlađivanja opakog kancera počinje od ishrane. Dugogodišnji eksperimenti su potvrdili da početak svake bolesti, a pogotovo raka, leži u nepravilnoj ishrani. Drugi korak je utvrđivanje šta je pravilna, a šta ona druga hrana. U tome je najdalje otišao američki univerzitet Džon Hopkins. Naučnici na ovom univerzitetu, među kojima su čak 32 nosioci Nobelove nagrade, eksperimentalno su došli do detaljne liste namirnica koje pogoduju ćelijama raka, kao mnogo kraće su liste vrste hrane koje rak tjeraju iz organizma. Ukratko meso, mlijeko, šećer, so, kafa hrane ćelije raka, a povrće i voće, žitarice i razno sjemenje ostavljaju kancer bez hrane.

Univerzitet – Džon Hopkins je osnovan 1876. godine u Baltimoru, SAD, kao prvi istraživački univerzitet u Americi. Univerzitetska bolnica je otvorena 1889., poslije čega je slijedilo osnivanje univerzitetske medicinske škole, koja je donijela modernu revolucionarnu praksu predavanja i ispitivanja. Tokom godina, univerzitet i bolnica su postali odomaćeno ime po cijelom svijetu za medicinska istraživanja. Istraživači univerziteta Džon Hopkins su pioniri u istraživanju od raka do genske terapije. Stotine lijekova i medicinskih aparata koje mi danas uzimamo kao normalnu stvar dobili smo od njihovih istraživača. Jedan mali uzorak njihovih izuma i otkrića bio bi: gumene hirurške rukavice “saharin”, adrenalin, heparin, bubrežna dijaliza, silikagel, vakcine, prečišćavanje vode hlorinacijom, Merkurov hrom, otkriće vitamina D i njegove uloge u sprječavanju rahitisa.

Razvili su operaciju Blue baby za ispravljanje urođenih srčanih mana, napravili su prvi ugradivi pejsmejker koji se obnavlja, mašinu za defibrilaciju, i time otvorili novu eru u hirurgiji srca, vakcinu polio, terapiju oralne rehidracije…

Na Džon Hopkinsu danas rade na jednostavnom testu mokraće kojim će se omogućiti rano otkrivanje raka, i na novom obliku vitamina D, koji bi mogao postati mogući lijek protiv raka. Ovi naučnici su bili prvi koji su identifikovali brokoli izdanke, kupus, briselske izdanke i karfiol kao izuzetan izvor sulforafana, jedinjenja koje uništava ćelije raka. Otkrili su i da oltipraz, jedinjenje koje se nalazi u istom tom povrću, štiti organizam od efekata terapije zračenjem protiv raka. Njihovi medicinski bilteni se svuda uzimaju veoma ozbiljno.

Gladne ćelije

Poslije dugih godina tvrdnje da je hemoterapija jedini način da se pokuša i eliminiše rak, u Džon Hopkinsu sada tvrde da postoji i drugi način.

Svaka osoba nosi u svom tijelu ćelije raka. Ove ćelije se ne pokazuju na standardnim testovima dok se ne namnože do nekoliko milijardi. Kada liječnici kažu pacijentu poslije terapije da on u organizmu nema više ćelije raka, to samo znači da testovi nisu u stanju da otkriju ćelije raka jer je njihova količina ispod nekog minimuma koji mogu testovi da prepoznaju. Ćelije raka se pojavljuju između šest i do više od deset puta u toku života čovjeka. Kada je čovjekov imuni sistem dovoljno jak, ćelije raka će biti uništene i bit će spriječeno da se one umnožavaju i stvaraju tumor.

Kada čovjek ima rak, to, ustvari, znači nekoliko nedostataka u ishrani. Oni mogu da budu tu zbog genetskih faktora ili zbog faktora okoline ili kao faktori nastali usljed određenog načina života. Da bi se prevazišli ti višestruki zadaci, potrebna je promjena načina ishrane i uključenje dodataka KJKJKJ da pojačaju imuni sistem.

Jedan od najefikasnijih načina da se spriječi ili pobijedi rak jeste da se njegove ćelije izgladne tako što se neće hraniti onim sastojcima koji su im potrebni za razmnožavanje.

IZVORI RAKA

ŠEĆER – Izbacivanjem šećera iz ishrane nestao je za ćelije raka jedan važan izvor ishrane. Zamjene za šećer, kao što su nutrasvit, ikval, i drugi koji se prave sa aspartamom, jednako su štetne. Bolja prirodna zamjena bi bio med ili melasa, ali u vrlo malim količinama.

KUHINJSKA SO – Ona sadrži hemikaliju koja joj je dodata kako bi sol dobila bijelu boju. Bolja alternativa je morska so.

MLIJEKO – Ono u organizmu potiče stvaranje sluzi, posebno u sistemu za varenje. Rak se hrani tom sluzi. Izbacivanjem mlijeka iz ishrane i njegova zamjena nezaslađenim sojinim mlijekom dovodi ćelije raka do izgladnjivanja.

MESO – Dijete zasnovane na mesu su kisele. Ćelije raka napreduju u kiseloj sredini. U mlijeku su također antibiotici koji su davani stoki, hormoni rasta i paraziti koji su posebno štetni za ljude oboljele od raka. Nesvareno meso koje ostaje u crijevima, truli i dovodi do još većeg razvijanja raka. Zidovi ćelija od raka su od vrlo čvrstih bjelančevina. Bjelančevine iz mesa zahtijevaju veliku količinu enzima za probavu. Uzdržavanjem od ishrane mesom ovi enzimi ostaju slobodni da umjesto toga mogu da napadaju bjelančevinske zidove ćelija raka.

KOFEIN – Treba izbjegavati kahvu, čaj i čokoladu, koji sadrže veće količine kofeina. Zeleni čaj je dobra alternativa, a ima i antikancerska svojstva. Najbolje piće će uvijek biti prečišćena ili filtrirana voda.

PREDUHITRITE RAK!

Držite se dijete koja se sastoji od 80 posto svježeg povrća i sokova, cijelog zrnja, sjemenja, sve vrste koštunjavih plodova, a koja može da u organizmu načini baznu sredinu. Preostalih 20 posto može da bude kuhana hrana, uključujući pasulj. Sokovi svježeg povrća daju žive enzime koji se lahko apsorbuju i lahko dosežu ćelijski nivo za 15-tak minuta da nahrane i poboljšaju rast zdravih ćelija. Enzimi se rastvaraju na temperaturama od 40 stepeni Celzijusa.

Treba obavezno da korstite dodatke ishrani – vitamine i minerale. Neki od njih pomažu da se pojača imuni sistem, a antioksidansi u voću i sirovom povrću omogućavaju ćelijama ubicama koje se nalaze u organizmu, da razore ćelije raka. Neki dodaci ishrani, kao vitamin E, odnose ćelijama apoptozu, ili tzv. programiranu smrt ćelije, što je za organizam normalan metod da se riješi oštećenih, nepoželjnih ili nepotrebnih ćelija.

Svakodnevne vježbe.

Ćelije raka ne mogu da napreduju u sredini bogatoj kiseonikom. Vježbanje i duboko disanje pomažu da što više kiseonika stigne na ćelijski nivo. Terapija kiseonikom je još jedan od načina za uništavanje ćelija raka.

Hemoterapija truje i zdrave ćelije

Hemoterapija podrazumijeva trovanje ćelija raka koje brzo rastu, ali isto i uništavanje zdravih ćelija koje brzo rastu u organizmu i prouzrokuju oštećenja organa. Na početku, liječenje hemoterapijom i zračenjem često redukuje veličinu tumora. Međutim, produžena upotreba hemoterapije i zračenja više ne daje dalja razaranja tumora.

Kada teret otrovnih jedinjenja nastalih hemoterapijom i radijacijom postane preveliki, imuni sistem u tijelu se ili preda ili bude uništen, a pacijent može da podlegne mnogim vrstama infekcija i komplikacija. Hemoterapija i zračenje mogu da izazovu da ćelije raka mutiraju ili postanu otporne i da se vrlo teško uništavaju. Hirurška intervencija isto tako može da izazove da ćelije raka počnu da se šire na druga tkiva.

(aura.ba/arhiv Aure)

Komentari

komentara