ČUDA MANASTIRA SVETE PETKE STRAGARI: Kako je zelenaš Đorđe obnovio manastir pa mu kćerka ozdravila od leukemije?!

Od 2004. kada je osveštan do danas mnoga čuda su se desila, mnoga iscjeljenja pa i veliki broj bezdjetnih parova, zahvaljujući ovom manastiru dobili potomstvo.Već od samog osveštavanja manastira, skoro deset godina veoma često posjećujem ovaj manastir koji je inače i zaslužan što sam dobio prekrasnog sina. Presveta Mati Paraskevo hvala ti na ovom neprocjenjivom daru.

Za aura.ba piše: Zoran Petrović Šumadinac (00381 66 113 813)

Manastir Petkovica ili Petkovica Rudnička, pripada eparhiji šumadijskoj Srpske pravoslavne crkve. Manastirska crkva istoimenog manastira podignuta najvjerovatnije u drugoj polovini 13. vijeka i predstavlja nepokretno kulturno dobro kao spomenik kulture od velikog značaja.

Prema stilskim odlikama fresko slikarstva, postojanje manastira je datovano za kraj 13. vijeka, u vrijeme vladavine kralja Dragutina. Na postojanje manastira u to vrijeme potvrđuje i nadgrobna ploča sa natpisom u kome se kaže: „Leta 6887 (1379) umre rab Boži monah Domentijan zvani…. Dimitrije“, svjedoči da manastir Petkovica postoji kao muški manastir u doba vladavine kneza Lazara. Arheološkim istraživanjima 1968. i 1969. godine je utvrđeno da je crkva rađena u dvije faze: naos, zidani ikonostas i stariji sloj živopisa su iz posljednje decenije 13. vijeka, a narteks, južni paraklis i freske na zapadnom zidu crkve i istočnom zidu priprate su iz druge polovine 14. vijeka.

Crkva je građevina skromnih dimenzija, pravougaone osnove sa polukružnom oltarskom apsidom. Đakonikon i proskomidion prizidani su uz zidove oltara. Osnova priprate je pravougaona i zamišljena je kao dvospratna kula sa zvonarom na vrhu. Uz južni zid crkve je bio mali paraklis. Od starijeg živopisa očuvano je samo poprsje Hrista Pantokratora u luneti iznad ulaza iz priprate u naos.

Ovaj živopis je djelo vrsnog slikara i dobrog poznavaoca vizantijskog slikarstva. Mlađi sloj fresaka nastao je krajem 14. vijeka, a djelimično je očuvan. Stilska odlika ovog slikarstva je naglašen crtež i bogat kolorit. Manastir je obnovljen i osvećen 2004. godine. Ono što je zanimljivo za ovaj manastir je to da je sama svetica Prepodobna Mati Paraskeva tako reći zaslužna za obnovu, a evo i priče.

  Posjeta žene u crnom

Manastir je sve do 2002. godine bio potpuno zaboravljen čak i od samih mještana, samim tim je pretrpio ogromne štete jer je ostala samo osnova zdanja koja je bila pod velikim korovom i rastinjem. Početkom 2001. godine jednim povratniku iz Francuske se razboljela kćerka jedinica od leukemije, bolest je tako jako napredovala da je ni ljekari nisu mogli pratiti. Jedne noći, ocu te kćerke se javila žena u crnom i rekla da mora da ode u mjesto Stragari i da će nadomak rječice naići na njenu kuću koju mora obnoviti inače će mu uzeti jedino oko (to se odnosilo na kćerku).

Čovjek tom snu nije pridavao nikakav značaj i nastavio je dalje. Pet mjeseci kasnije iz Francuske mu se javila supruga i rekla da bolnica otpušta njihovu kćerku jer je već na samrti. Te iste noći, Đorđu iz okoline Smederevske Palanke se opet javila žena u crnom i rekla da zbog jako lošeg ophođenja prema ljudima, kažnjava ga stradanjem kćerke jer je ranijih godina dosta ljudi prevario i pokrao.

Đorđe je inače u Francuskoj imao kockarnicu i bio zelenaš. Još mu je rekla da ode što prije u mjesto Stragari i pronađe ostatke njenog manastira i da ga obnovi, kada se bude zavjetovao da će obnoviti, tada će početi kćerka da mu se oporavlja. Đorđe se tad probudio sav u goloj vodi i prije svanuća se uputio u Stragare. Jedan mještanin ga je odveo do skretanja za zaboravljeni manastir i Đorđe je već od rječice znao put do manastirajer jer mu je put bio prikazan u snu. Već istog dana po povratku počeo je tražiti ljude koji bi mogli odraditi ovaj posao.

Leukemiji ni traga

Deset dana kasnije počelo je rašćišćavanje oko manastira da bi kroz šest nedjelja počeli i sami pripremni radovi na manastiru. Kćerka je svo vrijeme bila jako bolesna i skoro na samrti da bi dva mjeseca kasnije osjetilo se vidno poboljšanje i ona je postajala sve jača; na prvoj kontroli ljekari su se iznenadili jer su misllili da se upokojila, međutim njeni rezultati su bili mnogo bolji. Pet mjeseci kasnije manastir je bio do kupole obnovljen, a kćerka zdrava, ni traga od leukemije. Godine 2003. manastir je završen, a porodica je u zahvalnost svetici za iscjelenje kćerke počela i podizanje manastirkog konaka gdje je učestvovala i sama opština. Manastir je sada ženski i njime upravlja mati tj. igumanija Fevronija koja svojim pogledom i smirenošću podsjeća na sveticu.

Od 2004. kada je osveštan do danas mnoga čuda su se desila, mnoga iscjeljenja pa i veliki broj bezdjetnih parova, zahvaljujući ovom manastiru dobili potomstvo.Već od samog osveštavanja manastira, skoro deset godina veoma često posjećujem ovaj manastir koji je inače i zaslužan što sam dobio prekrasnog sina. Presveta Mati Paraskevo hvala ti na ovom neprocjenjivom daru.

(aura.ba)

Komentari

komentara